รายละเอียดหนังสือ

ชื่อหนังสือ

ป่ารักอลวน

ชื่อผู้ประพันธ์

ศรีสุรางค์

รีวิวโดย

moojeab9

รายละเอียด

ร้ายแต่ไม่เลว ลื่นแต่ไม่รั่ว คือฉายาของนายป่ารัก ชายหนุ่มเนื้อหอมผู้เป็นที่หมายปองของสาวๆ มากหน้าหลายตา แต่ในใจของเขานั้นคล้ายเคลือบไว้ด้วยชั้นน้ำแข็งบางๆ เพราะหัวใจถูกหยุดเวลาเอาไว้แสนนานแล้วกับสาวน้อยคนหนึ่ง 

เธอผู้ไม่เชื่อใจเขาว่าจะรักจริง ทั้งๆ ที่เธอเป็นคนทำให้เขาไม่อาจรักใครจนบัดนี้ 


เอื้องผึ้ง สาวสวยฉลาดนุ่มนวลเฉียบคม ผู้มองดูเขาเดินพาเหรดผ่านสาวงามเคียงกายทั้งหลาย และคิดว่าเขาควรจะมีมโนธรรมมากกว่าจะมาคิดไม่ซื่อกับน้องบัว สาวน้อยวัยรุ่นญาติของเธอ 


แม่เสือคนนี้จึงต้องออกโรงปกป้องญาติสาวซึ่งยังเด็กเกินไปที่จะรับมือกับเพลย์บอยตัวร้ายเช่นนายป่ารักคนนี้ไหว 


หารู้ไม่ว่าเขาบริสุทธิ์ใจกับน้องสาวเธอตลอดมา แต่เป็นตัวเธอต่างหากที่อาจไม่ปลอดภัย

ความรู้สึกหลังอ่าน

เล่มนี้เป็นเรื่องของ ป่ารัก น้องชายสุดแสบของคุนป่าโมกข์ จากเรื่อง เล่ห์ร้ายนิยายรัก ค่ะ แต่ก็สามารถอ่านแยกกันได้นะคะ 


คุณป่ารัก พระเอกของเรานี่ เขามีสโลแกนว่า “ลื่นแต่ไม่รั่ว ร้ายแต่ไม่เลว” มีดีกรีเพลย์บอยอันดับหนึ่งของบ้าน มีรถสปอร์ต 5 คัน เอาไว้ใช้ประจำสำหรับสาวๆ แต่ละคน 

แถมยังมีสาวประจำบ้านอยู่แล้วหนึี่งคน ที่บอกว่าเป็น “เพื่อนสนิท” 


เอื้องผึ้ง เป็นเพื่อนกับป่ารักสมัยเด็กนักเรียน เคยเป็นแฟนกันตอนมัธยม แต่ไม่รู้เพราะอะไร ยังไม่ทันคบกันถึงไหน เธอก็ปฏิเสธเขา 

ทำเอาป่ารักเสียศูนย์ไปพักใหญ่ และกลายเป็นเรื่องฝังใจเขามาจนทุกวันนี้ 


ทั้งคู่เลยเหมือนต่างคนต่างมีอะไรค้างคาใจกันอยู่ เจอกันบ่อย เพราะแม่เป็นเพื่อนกัน แต่ลูกไม่ได้ญาติดีกันนัก มันเหมือนกั๊กๆ กันอยู่ 

จนเกิดเหตุการณ์ที่เป็นตัวกระตุ้นขึ้นมา ทั้งคู่จึงค่อยหันมามองหัวใจตัวเองอีกครั้ง


.

เรื่องนี้มีตัวพระเอก ป่ารัก เป็นคนเล่าเรื่อง เล่าในมุมของเขา ก็จะออกแนวกวนๆ ฮาๆ มีเอามุกนิยายน้ำเน่ามาเล่นบ้างแบบขำๆ 

เรื่องราวไม่ได้มีอะไรพลิกล็อก ไม่ได้มีจุดพีคให้รู้สึกโอ้โห ตื่นเต้นหรืออะไร แต่ว่าอ่านไปแล้วรู้สึกได้ว่าเรากำลังถูกชักนำ 

ถูกพระเอก “ลื่นแต่ไม่รั่ว ร้ายแต่ไม่เลว” คนนี้ชักจูงให้รู้สึกเห็นใจและเข้าอกเข้าใจชีวิตของผู้ชายเจ้าชู้อย่างเขา 

เหมือนเขามาอธิบายว่าทำไมเขาถึงได้ควงผู้หญิงหลายคน มันมีเหตุผลนะ 

แถมไปๆมาๆ เขาเองนั่นแหละที่ถูกพวกผู้หญิงใช้ ประมาณใช้ประโยชน์จากเขาแล้วถีบหัวส่ง ไม่มีใครคิดจริงจังด้วย ... โถๆ พ่อคุณ ช่างน่าสงสาร 

เราชอบนางเอกอย่างเอื้องผึ้งนะ เธอเป็นคนที่รู้จักคิด และเอาความผิดพลาดในอดีตมาเป็นบทเรียนไม่ให้เกิดความผิดพลาดซ้ำสอง 

ช่วงแรกๆ ของเรื่องนี้ค่อนข้างหมั่นไส้พระเอกค่ะ แต่หลังๆ เริ่มมีบทหวานๆ ของพระเอกนางเอกมากขึ้น (คนอ่านโดนพระเอกกล่อมได้ที่5555) 

ก็รัก ‘รัก’ มากขึ้น ๆ ค่ะ

วันที่รีวิวหนังสือ

20 ม.ค. 2561