รายละเอียดหนังสือ

ชื่อหนังสือ

แต่งงานกี่ครั้งก็ยังเป็นเธอ

ชื่อผู้ประพันธ์

ชลันตี

รีวิวโดย

tintarella

รายละเอียด

ต่อให้แต่งสักร้อยสักพันครั้ง ฉันก็จะยังเลือกเธออยู่เรื่อยไป


.


.


‘เขา’ คือเรสซิเดนต์วิสัญญีของศูนย์วิจัยชื่อดังแห่งแมนฮัตตัน


‘เธอ’ คือนักสิทธิมนุษยชนที่เพิ่งเรียนจบหมาดๆ ขององค์กรชื่อดัง


เธอคิดว่าเรื่องราวเริ่มต้นจากห้องผ่าตัด


แต่เขารู้ว่าแท้จริงแล้ว เรื่องราวเริ่มต้นก่อนหน้านั้นตั้งแต่วันที่เขาเรียนจบ


การพบกันอย่างเป็นทางการอีกครั้งของคนสองคนที่ใช้ชีวิตเหมือนเส้นคู่ขนาน


แถมนิสัยก็แสนจะต่างกันราวฟ้ากับเหว นำไปสู่บทพิสูจน์ความรักที่ไม่ธรรมดา


เพราะใครกันจะแต่งงานครั้งแล้วครั้งเล่า เลิกแล้วเลิกอีกเหมือนคู่เธอกับเขา!


แม้เส้นทางจะมีแต่อุปสรรค จนไม่แน่ใจว่าการแต่งงานไม่รู้จบนี้จะสิ้นสุดลงครั้งที่เท่าไร


แต่สิ่งหนึ่งที่ทั้งสองคนต่างมั่นใจคือ


ไม่ว่าจะต้องแต่งงานอีกกี่ครั้ง คนที่ทั้งคู่ปรารถนาให้ยืนเคียงข้าง


จะยังคงเป็นเธอและเขา...ในทุกๆ ครั้งของชีวิต

ความรู้สึกหลังอ่าน

"ประทับใจและชื่นชมคนเขียนมากๆ" คือความรู้สึกหลังจากปิดหน้าสุดท้ายของหนังสือลง อย่างแรกเลยคือคนเขียนสามารถถ่ายทอดเนื้อหาที่ค่อนข้างหนักออกมาได้อย่างน่าติดตาม ไม่ขมวดปมมากขึ้นเรื่อยๆจนทำให้เราเครียด เพราะในช่วงที่ชีวิตของตัวละครเอกกำลังวุ่นวายและเคร่งเครียดมากๆ พลิกหน้าถัดไปก็มีซีนหวานๆมาทำให้ใจเราฟูฟ่องล่องลอยได้เสมอ ถือว่าคนเขียนรู้ใจและเข้าใจความต้องการของคนอ่านนิยายมากจริงๆค่ะ


อย่างที่สองคือประทับใจในความจริงที่คนเขียนนำเสนอมากๆ เพราะมัน 'เรียล' จริงๆ ชอบที่แสดงให้เห็นความจริงที่คนไม่ได้มีแค่สีขาว ดำ หรือเทาเสมอไป ความจริงที่ไม่มีคำว่าจีรังยั่งยืน ความจริงที่โลกไม่ได้ย้อมด้วยสีพาสเทลฟุ้งๆ และความจริงที่ยากจะยอมรับอีกมากมายผ่านตัวละครและเรื่องราวที่อยู่ในหน้ากระดาษแบนๆ แต่พออ่านแล้วทำให้เราตระหนักว่า "เออ นี่แหละคน นี่แหละโลกในปัจจุบัน"


และความประทับใจสุดท้าย คือ การสร้างตัวละครของคนเขียน ตัวละครแต่ละตัวเป็นลักษณะ round character มีหลายอารมณ์ นิสัย ความคิด ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงไปตามสิ่งที่ตัวละครนั้นๆต้องเจอตามประสบการณ์และอายุที่เพิ่มมากขึ้น ส่วนตัวรักรอยมากค่ะ (อิอิ) แต่ถ้าถามว่าเค้าเป็นผู้ชายในอุดมคติมั้ย ไม่ใช่ค่ะ เค้าเป็นผู้ชายปกติธรรมดาที่มีทั้งข้อดี(ที่ถูกใจเรามากๆโดยเฉพาะข้อที่รักแม่สนิทกับแม่มาก) และข้อเสีย แต่ทั้งสองข้อนี้ของเขาไปเติมเต็ม สนับสนุนอิงวาด ทำให้ชีวิตของนักสิทธิมนุษยชนหญิงที่ต้องฝ่าฟันกับอุปสรรคมากมายทั้งจากคนอื่นและตัวเธอเอง มีความสุข มีกำลังใจ มีความอบอุ่นจากที่พักพิงที่พรหมลิขิตให้มีแต่เธอเท่านั้นที่คู่ควร

ฮึก กระซิกๆ


เรารู้สึกว่าคุณค่าของนิยายเรื่องนี้ไม่ใช่แค่ความรักที่น่าอิจฉาของอิงวาดและรอย หรือความรู้มากมายที่ได้จากนักสิทธิมนุษยชนตัวจริงเสียงจริง แต่สิ่งที่มีค่าและสอนเราได้มากคือ 'ความจริง' ที่จริงจริงๆ ถ้าใครไม่เข้าใจ ลองอ่านดูสิ!


ป.ล. ชอบบทสนทนาของพระเอกนางเอกมากเช่นกัน เพราะแสดง(และตอกย้ำ)ให้เห็นว่า "สิ่งอื่นไม่สำคัญ ตราบใดที่เรามีกันและกันก็เพียงพอ"


ฮื้ออออออ

วันที่รีวิวหนังสือ

02 เม.ย. 2561