ราชันบุปผาไหว้ศพ

ตอนที่ 7 บทที่ ๖ พลโทอัลโยน่า

บทที่ ๖


พลโทอัลโยน่า


 


Sri


ศรีสะดุ้ง หลุดจากภวังค์ที่หวนถึงความทรงจำ หันไปมองเด็กชายที่พาเธอมาที่นี่
พอมาคิด ๆ ดูแล้วก็เริ่มเอะใจว่าเรื่องที่เด็กชายนัยน์ตาสีน้ำทะเลคนนั้นพูด
จะมีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องที่ตัวเองเจอหรือเปล่า


Hmm?ศรีตั้งสติ
ตั้งใจสิ่งที่อีกฝ่ายจะพูด เพราะต้องคุยเป็นภาษาอังกฤษ


เธอรู้ใช่มั้ยว่าตัวเองเป็นใคร?


แน่นอน


ศรีตอบเสียงเรียบ พยายามทำให้ตัวเองดูสุขุม
เธอเหลือบมองหญิงสาวคนนั้นที่ยืนอยู่นิ่ง ๆ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่คนอื่น ๆ
ในที่นี้เงียบไป ราวกับจะให้เด็กชายคนนี้สานต่อเรื่องราว
ดวงตาทุกคู่ต่างจับจ้องมาที่เธอ อะไรบางอย่างกำลังบอกว่าจะพูดอะไรจงคิดให้ดี
เพราะมันจะเป็นตัวตัดสินบางสิ่งบางอย่าง


หญิงสาวคนนั้นมองศรีอย่างอ่อนโยน
ดวงตาสีคาราเมลช่างเศร้าสร้อยและเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
ประหนึ่งผู้รอคอยรักที่เลือนหายไป และนั่นก็ยิ่งตอกย้ำความทรงจำของเด็กหญิง
ศรีหลบสายตา รู้สึกอึดอัดขึ้นมา มันช่างแปลกเหลือเกินที่เธอคนนั้นสามารถทำให้ศรีมีความรู้สึกได้หลากหลายขนาดนี้


เธอเป็นใครกันแน่ ไยศรีถึงฝังใจนัก


ก่อนอื่น ฉันมีเรื่องสงสัยศรีตัดสินใจเอ่ยปากถามก่อน ฉันมาที่นี่ได้ยังไง?


พวกเราแย่งตัวเธอมาถามคำตอบคำจริง ๆ
ไม่มีการขยายความแม้แต่น้อย


อะไรคือเหตุผลที่ทำให้พวกเธออยากฆ่าฉัน?


แค่นั้นก็พอเด็กชายว่า พวกเรามีสิทธิ์ควบคุมสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้
ไม่ว่าเธอจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม


ฟังเงียบ ๆ เถอะน่า


มีเสียงใครบางคนดังแทรก ศรีไม่สนใจ จดจ่ออยู่กับการสนทนานี้


ขอโทษด้วยที่แนะนำตัวช้าไป ฉันซิโมน โนวีคอฟ


“ฉัน สังรศรีศรีพูดเบา ๆ
ถึงแม้ว่าอีกฝ่าจะรู้จักชื่อเธอแล้วแต่ก็คิดว่าตนเองควรแนะนำตัวกลับ
ว่าตามจริงแล้วศรีอยากรู้จักชื่อหญิงสาวคนนั้นมากกว่า ดูเหมือนซิโมนจะรู้ใจ
จึงผายมือไปทางหญิงสาวพร้อมกับกล่าว


โรซาน่า เด คอสตา


หญิงสาวคนนั้นยิ้มอย่างเป็นมิตร


ยินดีได้รู้จัก


ศรียิ้มตอบ รู้สึกผิดหวังอย่างบอกไม่ถูก
เธอมันบ้าเองที่หวังว่าโรซาน่าจะเป็นอัลฟองเซ่ ดูแค่เพศก็รู้แล้วว่าไม่ใช่
เขาเป็นผู้ชาย จะมาเป็นผู้หญิงได้อย่างไรกันเล่า


เด็กหญิงรอว่าคนอื่น ๆ ในที่นี้จะแนะนำตัวไม่ก็ซิโมนเป็นคนบอกกล่าว
แต่ดูเหมือนว่านั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญถึงไม่มีใครคิดจะแนะนำตัวเลยนอกจากซิโมนกับโรซาน่า


เอาล่ะ เข้าเรื่องกันซิโมนแนะ พวกเรามีข้อเสนอให้กับเธอ


ข้อเสนอ?


ฉันคิดว่าเธอคงจะรู้มาบ้างแล้ว เกี่ยวกับมิติผกาย


เนื่องจากอีกฝ่ายพูดเป็นภาษาอังกฤษ
มิติผกายในชื่อสากลจึงมีชื่อเรียกว่า
 Disorder world ศรีจึงต้องคิดอยู่พักหนึ่งว่าซิโมนหมายถึงอะไร
พอนึกออกแล้วก็พยักหน้า เด็กชายจึงกล่าวต่อ


ดี จะได้ไม่ต้องเสียเวลาทำความเข้าใจ
ในมิติผกายและมิติสามัญมีเผ่าพันธุ์อสูรมากมาย เช่นเธอ และอื่น ๆ อีก
อย่างพวกยักษ์โฟโมเรียนแห่งไอร์แลนด์ โอนิยักษ์ของญี่ปุ่นตามความเชื่อศาสนาชินโต
ซึ่งแน่นอนว่ามีทั้งดีและมีพวกที่จ้องจะทำลายล้างเผ่าพันธุ์อื่น
พวกปีศาจเองก็ถือว่าเป็นอสูรเช่นกัน
และพวกนั้นก็สร้างความเดือดร้อนให้กับเผ่าพันธุ์อื่นมาหลายสหัสวรรษแล้ว


โดยเฉพาะปีศาจที่สืบสายเลือดจากลูซิเฟอร์ อดีตเทวาที่ตกจากสวรค์
และลิลิธมารดาของเหล่าผีดูดเลือด
ทว่ามีอยู่ตนหนึ่งที่เป็นราชาปกครองมาหลายชั่วอายุคน
จนกระทั่งในช่วงยุคกลางราชาปีศาจถึงได้ถูกล้มล้างราชวงศ์
และน่าแปลกมากที่ราชวงศ์ยักษ์ของไทยเองก็ถูกกระทำเช่นเดียวกัน
ซึ่งก็เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันอีก


ศรีสูดหายใจเข้าลึก ๆ เธอรู้ดีว่าสายเลือดตัวเองคืออะไร
และแน่นอนว่ายังเป็นเชื้อพระวงศ์ของพวกยักษ์ในกาลก่อนอีก


ซิโมนยังคงเล่าต่อ เมื่อห้าสิบปีก่อน
มีคำทำนายว่าราชาปีศาจและราชันแห่งยักษาจะกลับชาติมาเกิดอีกครั้ง
ซึ่งตอนนี้ทั่วโลกต่างจ้องที่จะตามล่าตัวมา
 แน่นอนว่าราชันแห่งยักษาก็คือเธอ
ศรี ส่วนราชาปีศาจเรายังคงไม่พบตัว


ศรีมองไปรอบ ๆ อย่างหวาดระแวง
กลัวว่าในระหว่างฟังตัวเองอาจถูกลอบฆ่า


หลายคนแบ่งความคิดเห็นเป็นสองฝ่าย
ระหว่างฆ่าพวกอสูรนั่นและพวกที่คิดจะไว้ชีวิต
พวกเราเป็นอย่างหลังเลยลักพาตัวเธอมาที่นี่ เพื่อยื่นข้อเสนอให้กับเธอ


โรซาน่าดูวิตกยามมองศรี ซิโมน
เธอคงไม่ลืมเรื่องที่เราตกลงไว้ล่ะ


เรื่องที่ตกลงกันไว้?


แน่นอน โรซาน่าซิโมนผงกศีรษะ สหพันธรัฐรัสเซียมีมติให้ไว้ชีวิตเธอและราชาปีศาจนั่น
แม้ว่าจะมีหลายฝ่ายที่ไม่เห็นด้วยก็ตาม ทางโรงเรียนฉันเห็นด้วยที่จะไว้ชีวิต
ฉันจึงถูกส่งตัวมาให้ยื่นข้อเสนอในเรื่องนี้ว่าเธอจะยอมเข้าข้างฝ่ายเราหรือไม่
หากไม่แล้วพวกเราก็จะกักขังเธอไว้
แต่ถ้ายอมรับข้อเสนอก็จะให้อภิสิทธิ์ในเรื่องต่าง ๆ เท่าที่เห็นควร
 ศรี
ฉันเชื่อนะว่าเธอคงไม่โง่พอที่จะเลือกอย่างแรก


นี่มันข่มขู่ชัด ๆ ! ศรีคิดอย่างหงุดหงิด
มองแต่ละคนและอดคิดไม่ได้ว่าคนพวกนี้เอาสมองส่วนไหนคิด
รู้หรอกว่าตัวเองเข้าข่ายเป็นพวกกาลกินี แต่ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยนี่


ศรี ฉันแนะนำให้เธอเลือกอย่างหลังโรซาน่าเอ่ยเบา ๆ
ดูเป็นห่วงศรีจนเห็นได้ชัด เด็กหญิงสับสนที่อีกฝ่ายใส่ใจเธอ
ในขณะที่คนอื่นทำหน้าเหมือนพวกพ่อค้าแม่ค้าขายเนื้อสัตว์


ศรีกำมือแน่นอย่างอดกลั้น จ้องซิโมนไม่วางตา


ว่าไปทำไมเธอถึงมาที่นี่ได้ล่ะ? ก็รู้แล้วเรื่องที่อีกฝ่ายลักพาตัวเธอมา
แต่ก่อนหน้านี้เธอยังอยู่กับอรัญญิกและพงสณะเลยนี่ พวกเขาเองก็น่าจะปกป้องเธอ
แล้วทำไมเธอถึงได้ถูกพาตัวมาง่าย ๆ กันเล่า
? ศรีคิดอย่างสับสน
ทว่าความเป็นไปได้ที่น่ากลัวก็ค่อย ๆ กระจ่างชัด
 
คนพวกนี้อาจจะเก่งกว่าอรัญยิกและพงสณะ
และนั่นหมายความว่าศรีแทบไม่มีโอกาสชนะแม้ว่าตนเองจะเป็นถึงราชันแห่งยักษา
เนื่องจากเธอยังไม่รู้ถึงพลังที่แท้จริงของตนเอง
และไม่มั่นใจนักว่าฝีมือการต่อสู้ที่ฝึกมาหลายปีจะเอาชนะได้ง่าย ๆ


ว่าไง?


 มีเสียงเด็กผู้หญิงดังแว่วมาในห้วงความคิดของศรี
ความกดดันกำลังบีบคั้นเธอ สายตาทุกคนจับจ้องมาเหมือนฝูงหมาป่าที่ไล่ต้อนเหยื่อ


ระหว่างนั้นก็มีเสียงดังตึก ๆ ดังแว่วมา
ทุกคนหันไปมองพร้อมกับสีหน้าแปลกใจออกจะอึ้งด้วยซ้ำ เมื่อมีแขกไม่ได้รับเชิญเข้ามา
ซิโมนแทบไม่เปลี่ยนสีหน้า แต่รู้สึกได้ว่าเขาเองก็ประหลาดใจไม่น้อยเช่นกัน


เลือกสถานที่ได้ห่วยบรมจริง


เสียงใสราวกับน้ำหวานดังเย็นยะเยือกไม่แพ้ซิโมนดังก้องไปทั่ว
ร่างเจ้าของเสียงใกล้เข้ามาตามจังหวะการเดิน หญิงสาวผมสีดำสนิทยิ่งกว่านภายามค่ำ รวบส่วนหนึ่งผูกด้วยริบบิ้นสีขาวตัดสีกัน
ดวงตาสีดำล้อมด้วยตาขาวสีเดียวเหมือนปีศาจและหางตาที่เชิดนั้นเต็มไปด้วยความยโส
ฉายแววเหยียดหยามขยะแขยงราวกับเห็นพวกหนอนแมลงคลานยั้วเยี้ย
ริมฝีปากเรียวได้รูปแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีแดงสดดั่งเลือด นางสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมทุกเม็ด
เผยให้เห็นผิวขาวซีดของหน้าอกที่ล้นหลาม
ชายเสื้อรวบผูกไว้สูงอวดทรวดทรงเอวสะโพกอันแสนกลมกลึง
หญิงสาวสวมถุงมือยาวสีดำข้างซ้าย ส่วนข้างขวาสวมถุงมือหนังสั้นสีดำเปิดนิ้ว
แขนคาดด้วยแถบเหมือนเข็มขัดสองเส้น ผ้าที่นุ่งเป็นสีดำมีลวดลายไทยสีขาว ผ่าข้างเผยให้เห็นแถบคาดแบบเข็มขัดซึ่งมีซองเก็บปืนกับมีด
รองเท้าบู้ทส้นสูงยาวเลยเข่าสีดำขับเน้นขาอันเรียวยาว


หญิงสาวเชิดคางขึ้นอย่างคนไม่ยอมแพ้กับอะไรง่าย ๆ
บุคลิกแบบนั้นทำให้ศรีรู้สึกอคติเล็กน้อย เพราะคิดว่าอีกฝ่ายไม่น่าคบ
เธอไม่ชอบผู้หญิงที่แต่งตัวโป๊และดูแรง ๆ แบบนี้เลย


คุณพิกุลเองรึซิโมนเปรยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
ทว่าดวงตาฉายแววหวาดหวั่น


ว้าว เซ็กซี่เป็นบ้า


ได้ยินเสียงใครบางคนแซว อันที่จริงศรีเองก็คิดไม่ต่างกัน
และเธอคนนั้นช่างงดงามจนยากจะละสายตา
ทว่าเหมือนรูปโฉมของมารยั่วสวาทมากกว่าที่จะเป็นเทพี


นังเด็กนี่น่ะรึคือราชันที่คนอื่นร่ำลือกัน?


นะ นังเด็กนี่?


ศรีหงุดหงิด ความรู้สึกที่มีต่ออีกฝ่ายติดลบมากขึ้น
รู้สึกว่าชื่อพิกุลที่ไพเราะนั้นไม่เหมาะกับนางเลยแม้แต่น้อย
ทั้งบุคลิกและมารยาทอันหยาบคายของเจ้าตัว


ดูเหมือนว่าทางประเทศไทยจะส่งเธอมานะโรซาน่าเอ่ย พิกุลมองอีกฝ่ายด้วยหางตา


เฮอะ ข้ามาเพราะตัวข้าเองพิกุลตอบ กลับไปข้าคงต้องสั่งสองนังอรัญญิก
ฝีมือกระจอกจริง ปล่อยให้ศรีถูกลักพาตัวมาได้ง่าย ๆ ทั้ง ๆ
ที่ฝีมือพวกเจ้าก็ไม่ต่างชั้นกันนัก


เฮ้ ๆ ผมไม่รู้หรอกนะคุณเป็นใคร
แต่นี่มันเกินกว่าคำว่าล้อเล่นแล้วนะ


ออกไปจากที่นี่ซะ ก่อนที่เราจะควบคุมตัวเองไม่ได้


อย่าหาว่าเล่นหลายคุนรุมหนึ่งล่ะ


ศรีมองทุกคนอย่างหวาดหวั่น
และเลื่อนสายตาไปยังพิกุลที่ยังคงวางมาดเชิดคางขึ้น
นางไม่เกรงกลัวสิ่งใดเลยแม้แต่น้อย
เด็กหญิงอดคิดไม่ได้ว่าพิกุลมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ ถึงได้มาหาเธอถึงที่นี่


เลิกเห่าได้แล้ว เจ้าพวกเศษสวะชั้นต่ำ
ข้าไม่ได้ขอความเมตต

ตอนถัดไป
ตอนก่อนหน้า
ความคิดเห็น
-->