รายละเอียดหนังสือ

ชื่อหนังสือ

คิวรัก..หมายเลขหนึ่ง

ชื่อผู้ประพันธ์

กัลฐิดา

รีวิวโดย

Gigi

รายละเอียด

“ถ้าฉันรักแก เรื่องมันก็คงจบเนอะ”
“สามสิบเก้าครั้ง”
“หือ?”
“ตลอดชีวิตของพวกเรา แกพูดเรื่องนี้มาสามสิบเก้าครั้งแล้ว”
คริษฐ์ยอมรับความจริงมานานแล้วว่า เขารักกนกดาริน
แต่หญิงสาวที่เขารู้จักมาตั้งแต่เกิดไม่ได้รักเขา
ชายหนุ่มจึงวางตัวอยู่เคียงข้างเธอในฐานะเพื่อนเสมอมา
จนกระทั่ง...เธอเกือบจะกลายเป็นของคนอื่น
“แกตอบรับคำขอแต่งงานของเขาแล้ว เพราะงั้นต่อจากนี้
แกควรใส่ใจโลกของแกกับเขาให้มากกว่าโลกของเรานะ”
“แต่ถ้าเขาพยายามกดดันให้ฉันเลือกระหว่างแกกับเชา...”
“แกก็ต้องเลือกเขา เพราะเขากำลังจะกลายเป็นคนคนเดียวกันกับแก”
กนกดารินไม่เคยเข้าใจว่า ‘เรา’ ที่ใช้กับ ‘คนรัก’
กับ ‘เรา’ ที่ใช้กับ ‘คนสำคัญ’ มันไม่เหมือนกันตรงไหน
คริษฐ์คือคนสำคัญ เป็นยิ่งกว่าพี่ เป็นมากกว่าน้อง
เป็นคนสำคัญของเธอในทุกๆ ความหมายที่ไม่ใช่คู่ชีวิต
จนกระทั่ง....เขาจะไม่อยู่เคียงข้างเธอแล้ว

ความรู้สึกหลังอ่าน

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองของกัลฐิดาที่ได้อ่าน และเป็นเรื่องแรกของซีรีย์ “รักออกอาการ” (Love Symtoms) ต้องบอกเลยว่าเป็นนิยายที่มีคุณค่า นอกจากจะให้ความสนุกเพลิดเพลินแล้ว ยังให้สาระมุมมองการใช้ชีวิต การบริหารงาน และความรู้ด้านทันตแพทย์อย่างมาก


กนกดารินและคริษฐ์เป็นเพื่อนกันเรียกว่าตั้งแต่เกิดเลยก็ได้ ทั้งคู่เกิดวันเดือนปีเดียวกัน เติบโตมาด้วยกัน พ่อแม่เป็นเพื่อนกันและบ้านอยู่ติดกัน ทั้งสองเรียนทันตแพทย์ที่เดียวกัน จึงตัวติดกันมาโดยตลอด และต่างก็รู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของกันและกันเสมอมา แต่ทั้งคู่กลับไม่เคยรู้สึกว่าจะเป็นคู่ชีวิตกันได้เลย จนกระทั่งคริษฐ์ได้รู้ใจตัวเองว่าหลงรักเพื่อนคนนี้ หากฝ่ายหญิงกลับยังไม่รู้ใจตัวเอง พยายามไขว่คว้าหาความรักจากคนอื่นตลอดมา กนกดารินมีแฟนที่คบกันมานานถึง 10 กว่าปี คือ พงศ์รพี ซึ่งเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน กนกดารินทำงานที่ต่างจังหวัด ในขณะที่พงศ์รพีทำงานที่กรุงเทพฯ ทั้งคู่ไม่ค่อยได้พบกัน แต่เหมือนเป็นความเสียดายระยะเวลาที่คบกัน จึงทำให้เธอตัดสินใจตอบตกลงแต่งงานกับเขา คริษฐ์เสียใจมากแต่ก็พยายามทำใจที่จะยืนอยู่เคียงข้างเธอในฐานะเพื่อนให้ได้ตลอดไป พงศ์รพีหวาดระแวงคริษฐ์เพราะรู้ดีว่ากนกดารินให้ความสนิทสนมและไว้ใจคริษฐ์มากที่สุด มากยิ่งกว่าเขาด้วยซ้ำ ทำให้กนกดารินและพงศ์รพีเกิดมีปากเสียงกันก่อนที่จะเริ่มแจกการ์ดแต่งงาน


แต่แล้วชะตาคงลิขิตมาแล้ว วันหนึ่งกนกดารินได้รับคลิปความสัมพันธ์ของพงศ์รพีกับชู้รักของเขา เธอตัดสินใจขับรถไปตามที่อยู่ที่ได้รับข้อมูลมา ตั้งใจจะจับให้ได้คาหนังคาเขา แต่แล้วกลับเกิดอุบัติเหตุขึ้นระหว่างทาง หลังจากฟื้นขึ้นจากอุบัติเหตุ เธอพบว่ามีปาฏิหาริย์บางอย่างเกิดขึ้นกับเธอ ทุกครั้งที่เธอนอนหลับวิญญาณเธอจะออกจากร่าง และจะถูกดึงดูดให้ไปหาคริษฐ์ทุกครั้ง และเมื่อถูกปลุกตื่นวิญญาณก็จะกลับสู่ร่าง คริษฐ์เป็นเพียงคนเดียวที่เห็นและได้ยินเสียงจากร่างวิญญาณของเธอ น่าแปลกยิ่งไปกว่านั้น เขาสามารถสัมผัสตัวเธอได้ และเธอก็สามารถสัมผัสตัวเขาและสิ่งของต่างๆ ของเขาได้ แต่เธอไม่สามารถสัมผัสคนอื่นๆ ได้เลย


คริษฐ์ลาออกจากการเป็นอาจารย์ และได้รับการติดต่อจากเพื่อนของปู่ของกนกดารินซึ่งเป็นเจ้าของโรงพยาบาลที่พงศ์รพีทำงานอยู่ เพื่อให้ไปรับตำแหน่งเป็นหัวหน้าแผนกทันตกรรม ซึ่งพงศ์รพีคาดหวังว่าจะได้ตำแหน่งนี้ จึงโกรธแค้นคริษฐ์มาก ภารกิจลับสำคัญที่คริษฐ์ได้รับมอบหมายคือการไปสะสางปัญหาการทุจริตคอร์รัปชั่น รวมทั้งปัญหาด้านบุคลากรของโรงพยาบาล กนกดารินจึงตั้งใจจะใช้ปาฏิหาริย์การถอดวิญญาณได้เพื่อสืบหาความจริงว่าใครคือชู้รักของพงศ์รพี และช่วยคริษฐ์สืบคดีทุจริตด้วย ต่อมาเธอค้นพบว่ามีอีกวิธีหนึ่งที่ทำให้วิญญาณของเธอออกจากร่างและเข้าร่างได้ทันที คือ การจูบกับคริษฐ์ และการจูบกับเขาทำให้เธอเริ่มค้นพบว่าในส่วนลึกของจิตใจ คนที่เธอรักตลอดมาโดยไม่รู้ตัวก็คือคริษฐ์นั่นเอง และเธอคงไม่สามารถเสียเขาไปได้อีกแล้ว เรื่องราวจะเป็นอย่างไร คริษฐ์และกนกดารินจะเปิดเผยความรู้สึกระหว่างกันหรือไม่ อย่างไร คริษฐ์จะสามารถคลี่คลายคดีการทุจริตในโรงพยาบาลได้อย่างไร ต้องไปติดตามต่อในเรื่องค่ะ รับรองว่าสนุกน่าติดตามมากๆ


สิ่งที่ประทับใจอย่างมากจากการอ่านเรื่องนี้คือ กัลฐิดาให้ความรู้เรื่องทันตกรรมและชีวิตของทันตแพทย์ได้อย่างละเอียดและลึกซึ้ง แม้ว่าบางจุดอาจไม่สามารถเข้าใจศัพท์เทคนิคบางอย่างที่นักเขียนอธิบายมากนัก แต่รู้สึกว่าการสอดแทรกความรู้นี้ไม่ได้หนักหรือยัดเยียดมากเกินไปจนลดทอนความบันเทิงที่ได้รับ ที่สำคัญชอบการสอดแทรกมุมมองของการทำงานและจรรยาบรรณที่ดีของทันตแพทย์ ซึ่งทำให้เรารู้สึกเข้าใจหมอฟันมากขึ้นเลย เราเคยไปทำฟันแล้วไม่ค่อยประทับหมอฟันบางคน คราวนี้เข้าใจมากขึ้นแล้ว และต่อไปนี้จะไม่นอยด์หมอฟันแล้วค่ะ


ชอบการใช้ภาษาในบทสนทนาของตัวละครที่ให้ความรู้สึกเป็นธรรมชาติ รู้สึกได้ถึงความรัก ความผูกพันฉันท์เพื่อน และมิตรภาพอันสวยงามของตัวละครทั้งระหว่างพระ-นาง และระหว่างรุ่นพี่รุ่นน้อง ชอบการสอดแทรกหลักการบริหารคนและทัศนคติที่ดีงามของการทำงานระหว่างคนที่เป็นเจ้านายและลูกน้อง หรือผู้ช่วย ซึ่งคงไม่ใช่เป็นประโยชน์สำหรับเฉพาะทันตแพทย์เท่านั้น แต่เป็นประโยชน์สำหรับคนทุกสาขาอาชีพเลยค่ะ ตรงนี้รู้สึกดีจริงๆ


แต่จุดที่ยังรู้สึกตะหงิดๆ คือ ยังไม่ค่อยเคลียร์ใน logic ของการจูบแล้ววิญญาณกนกดารินเข้า-ออกจากร่างได้ บางฉากการอธิบายยังดูงงๆ โดยเฉพาะช่วงที่พระ-นางรักกันแล้ว และจูบกันบ่อยมากๆๆ แต่วิญญาณกลับไม่ออกจากร่าง และยังสามารถมีความสัมพันธ์กันได้ และสะกิดใจว่าทำไมนางเอกไม่กลัวบ้างหรือว่าอาจเข้าร่างไม่ได้อีก เพราะดูเหมือนนางเอกจะสนุกมากกับการถอดวิญญาณได้ และตอนจบยังคลายปมเรื่องวิญญาณออกจากร่างไม่เคลียร์นัก เหมือนกับว่านางเอกจะต้องเป็นแบบนี้ตลอดไป ตอนแรกก็เข้าใจนะว่านักเขียนวางปมนี้ไว้เพื่อต้องการให้นางเอกเป็นวิญญาณจะได้สืบเรื่องราวต่างๆ ได้ง่าย แต่ทำไปทำมา การเป็นวิญญาณก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก พระเอกเป็นคนสืบเองทั้งหมด ตอนจบน่าจะให้ปาฏิหาริย์ถอดวิญญาณได้หมดไปเมื่อนางเอกมีท้องก็ได้นะ จะได้เคลียร์ปมอย่างสวยๆ แล้วพระนางจะได้อยู่ด้วยกันอย่างคนปกติ


นอกจากนี้ บทลงโทษของตัวร้ายทั้งฝ่ายชายและฝ่ายหญิงในเรื่องก็ยังไม่สะใจพอ รู้สึกว่าจบลงอย่างง่ายดาย คนผิดก็ไม่ได้รับโทษอะไรมาก ที่จริงการทุจริตคอร์รัปชั่นน่าจะมีบทลงโทษทางกฏหมายอยู่นะ ไม่ใช่ปล่อยให้ผู้ร้ายลอยนวล แต่ก็แอบคิดว่าอาจมีบทสรุปของคนร้ายอยู่ในเรื่องอื่นๆ ในซีรีย์นี้หรือเปล่า คงต้องไปติดตามอ่านเรื่องต่อไปของซีรีย์นี้ก่อนค่ะ แต่โดยรวมเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ประทับใจค่ะ

วันที่รีวิวหนังสือ

06 ม.ค. 2563